มีหลายคนสงสัย ว่าทำไม ฉันจึงไว้ผมยาว

ฉันตอบพวกเขาไปว่า มันเป็นความชอบและความใฝ่ฝันตั้งแต่มัธยม ที่อยากจะไว้ผมยาว

เมื่อฉันมีโอกาสได้ทำ ฉันจึงทำมัน และทำมันจนทุกวันนี้

มีหลายคนสงสัยเหมือนกันว่าทำไม ฉันถึงได้ชอบเธอ

ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน บางอย่างเราเองก็ไม่รู้ว่าทำไมเราถึงชอบ มันหาเหตุผลไม่ได้

ก็เหมือนกันกับที่ฉันชอบผมยาวน่ะแหละ ไม่รู้ว่าทำไมถึงชอบ แต่ก็ชอบ...นะ

ฉันพยายามดูแลเส้นผมของฉันอย่างดีที่สุด เพราะฉันรู้สึกผูกพันกับมันมาก

แต่ฉันไม่เคยสงสัยเลยนะ ว่าทำไม...

เมื่อคนเราผิดหวังในความรัก ต้องไปตัดผมหรือไปจัดการอะไรสักอย่างกับผม ให้มันเปลี่ยนไป

เพราะพวกเขาอยากเปลี่ยนแปลง อยากเจออะไรใหม่ๆ อยากดูเป็นคนใหม่

แต่ว่าฉัน...ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ที่ผ่านมา..

ฉันก็ไม่เคยคิดที่จะไปตัดผมเลย

ไม่ว่าวันที่ฉันดีใจที่สุด...วันนั้น จนวันที่ฉันเสียน้ำตา...วันนี้ และวินาทีนี้

ผมของฉันก็ยังเป็นเหมือนเดิม

ดูเหมือนฉันจะไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง แต่ความจริงแล้ว ฉันไม่อยากที่จะเปลี่ยนต่างหาก

ฉันอยากให้มันเป็นอยู่อย่างนี้ ไม่ว่าโลกทั้งใบ หรือใครจะเปลี่ยนแปลงอะไร

ฉันก็อยากเป็นเหมือนที่เคยเป็น ไว้ผมทรงเดิมอย่างที่เคยไว้ ชอบคนๆ เดิม อย่างที่เคยชอบ ก็แล้วทำไมฉันจะต้องเปลี่ยนล่ะ

ฉันรักผมของฉัน แต่ฉันรักเธอหรือเปล่า ฉันเองก็ไม่แน่ใจ

ฉันอยากจะเรียกมันว่าความรัก

แต่จะให้ฉันทำยังไง ในเมื่อเธอไม่ได้เรียกมันว่าความรัก

ถ้าความรักคือการได้ครอบครอง งั้นสิ่งที่ฉันรู้สึกกับเธอ มันก็คงไม่ใช่ความรักหรอก

ฉันเพียงแค่อยากมองเห็นเธอ อยากให้เธอมีความสุข และอยากจะเป็นกำลังใจให้กับเธอในวันที่เธอท้อแท้ แค่นั้น...

ผม กับ เธอ

ผม เป็นของฉัน

แต่ เธอ ไม่ใช่ของฉัน

เธอมีสิทธิ์ที่จะเลือกทางเดินชีวิตยังไงก็ได้...

แต่ ผม ยังอยู่กับ ฉัน

ส่วน เธอ...เธอก็จะยังคงครอบครองพื้นที่ส่วนหนึ่งในใจของฉัน...เหมือนเดิม

ฉัน...อยากจะเรียกมันว่าความรัก

และอยากให้เธอรับรู้ว่ามันคือความรัก

แต่จะให้ฉันทำยังไง ในเมื่อเธอไม่คิดว่ามันเป็นความรัก

...ฉัน อยาก จะ เรียก มัน ว่า ความ รัก....เ ห ลื อ เ กิ น